بادرنجبویه؛ داروى نشاط آور
مرحوم دکتر سید جلال مصطفوى کاشانى
فکر تمام نوابغ و دانشمندان را از آغاز تاریخ تا امروز در یک مغز جمع بکنید و از صاحبش درخواست کنید که با قدرى خاک و آب و روشنایى آفتاب، کارى را که یک ساقه لوبیا به انجام رساند ولى او قادر به انجام این کار نخواهد بود.
ابن سینا نخستین پزشک در جهان بود که خواص درمان بخش بادرنجبویه را به عنوان مقوى مغز و اعصاب و قلب بیان داشت و آن را به عنوان یک داروى نشاط آور به جهانیان معرفى نمود.
(دایرة المعارف علوم پزشکى فرانسه، دلیو)
یک گیاه طبى کم نظیر که قدر و قیمت آن مجهول مانده است؛ مقوى مغز و اعصاب است؛ هوش را زیاد مى کند؛ ذهن را تند و تیز و قوى مى کند؛ مقوى قلب است؛ معده را قوى مى کند و ضعف عضلات آن را برطرف مى سازد؛ غذاهاى ثقیل را زودهضم مى کند؛ نفخ معده و روده ها را به سرعت از بین مى برد؛ ضد تشنج است و هرگونه اسپاسم و دردهاى قولنجى روده و عسر الطمث (دیسمنوره/دردهای قاعدگی) را درمان مى کند؛ عرق آور است؛ صفراآور است؛ خواب آور است (مخصوصا براى کودکان، پیران و ناقهین که خواب مطبوع و ملایم مى آورد)؛ مفرح و نشاط آور است و غمگینى، افسردگى، وسواس، اضطراب و وحشت را در نوراستنیک ها و مالیخولیایى ها از بین مى برد؛ خواص آنتى بیوتیک و ضدعفونى کننده دارد و قرحه هاى چرکى ریه و روده ها را درمان مى کند؛ ضد زهر است و براى درمان گزیدگى حشرات زهردار و سگ هار تجویز مى شود؛ در التیام زخم هاى داخلى بدن که از ضربه پیدا مى شود مؤثر است.















